რატომ აქვთ ჭანჭიკებს დაღლილობის წინააღმდეგობა

ჭანჭიკის დაღლილობის ბზარის აღმოცენება:

დაღლილობის ბზარის გაჩენის პირველ ადგილს მოხერხებულად დაღლილობის წყარო ეწოდება, დაღლილობის წყარო კი ძალიან მგრძნობიარეა ჭანჭიკის მიკროსტრუქტურის მიმართ და შეუძლია დაღლილობის ბზარების წარმოქმნა ძალიან მცირე მასშტაბით გამოიწვიოს. ზოგადად, სამიდან ხუთ მარცვლის ზომამდე ჭანჭიკის ზედაპირის ხარისხის პრობლემა დაღლილობის მთავარი წყაროა და დაღლილობის უმეტესი ნაწილი ჭანჭიკის ზედაპირზე ან ქვედა ზედაპირზე იწყება.

თუმცა, ჭანჭიკის მასალის კრისტალში დიდი რაოდენობითაა დისლოკაციები და ზოგიერთი შენადნობის ელემენტი ან მინარევები, ხოლო მარცვლების სასაზღვრო სიმტკიცე ძალიან განსხვავებულია და ამ ფაქტორებმა შეიძლება გამოიწვიოს დაღლილობის ბზარების წარმოქმნა. შედეგები აჩვენებს, რომ დაღლილობის ბზარები მიდრეკილია მარცვლების საზღვრებზე, ზედაპირულ ჩანართებზე ან მეორე ფაზის ნაწილაკებსა და სიცარიელეებზე, რაც ყველაფერი დაკავშირებულია მასალების სირთულესთან და ცვალებადობასთან. თუ ჭანჭიკების მიკროსტრუქტურის გაუმჯობესება შესაძლებელია თერმული დამუშავების შემდეგ, მათი დაღლილობის სიმტკიცე გარკვეულწილად შეიძლება გაიზარდოს.

დეკარბონიზაციის გავლენა დაღლილობაზე:

ჭანჭიკის ზედაპირის დეკარბურიზაციამ შეიძლება შეამციროს ჭანჭიკის ზედაპირის სიმტკიცე და ცვეთამედეგობა გამაგრების შემდეგ და ეფექტურად შეამციროს ჭანჭიკის დაღლილობისადმი სიმტკიცე. GB/T3098.1 სტანდარტი ჭანჭიკის დეკარბონიზაციის ტესტის შესრულებისთვის. უამრავი დოკუმენტი აჩვენებს, რომ არასათანადო თერმული დამუშავება ამცირებს ჭანჭიკების დაღლილობისადმი სიმტკიცეს ზედაპირის დეკარბურიზაციით და ზედაპირის ხარისხის შემცირებით. მაღალი სიმტკიცის ჭანჭიკის მოტეხილობის გამომწვევი მიზეზის ანალიზისას აღმოჩნდა, რომ დეკარბონიზაციის ფენა არსებობს თავის ღეროს შეერთების ადგილას. თუმცა, Fe3C-ს შეუძლია რეაქციაში შევიდეს O2-თან, H2O-სთან და H2-თან მაღალ ტემპერატურაზე, რაც იწვევს Fe3C-ის შემცირებას ჭანჭიკის მასალაში, რითაც იზრდება ჭანჭიკის მასალის ფერიტული ფაზა და მცირდება ჭანჭიკის მასალის სიმტკიცე.